afrontar — coniugazione in spagnolo

Significato: affrontare · Frequenza: #807

Indicativo

Presente

yoafronto
afrontas
vosafrontás
él/ella/Ud.afronta
nosotrosafrontamos
vosotrosafrontáis
ellos/ellas/Uds.afrontan

Pretérito indefinido

yoafronté
afrontaste
vosafrontaste
él/ella/Ud.afrontó
nosotrosafrontamos
vosotrosafrontasteis
ellos/ellas/Uds.afrontaron

Pretérito imperfecto

yoafrontaba
afrontabas
vosafrontabas
él/ella/Ud.afrontaba
nosotrosafrontábamos
vosotrosafrontabais
ellos/ellas/Uds.afrontaban

Condicional

yoafrontaría
afrontarías
vosafrontarías
él/ella/Ud.afrontaría
nosotrosafrontaríamos
vosotrosafrontaríais
ellos/ellas/Uds.afrontarían

Futuro

yoafrontaré
afrontarás
vosafrontarás
él/ella/Ud.afrontará
nosotrosafrontaremos
vosotrosafrontaréis
ellos/ellas/Uds.afrontarán

Pretérito perfecto

yohe afrontado
has afrontado
voshas afrontado
él/ella/Ud.ha afrontado
nosotroshemos afrontado
vosotroshabéis afrontado
ellos/ellas/Uds.han afrontado

Pretérito pluscuamperfecto

yohabía afrontado
habías afrontado
voshabías afrontado
él/ella/Ud.había afrontado
nosotroshabíamos afrontado
vosotroshabíais afrontado
ellos/ellas/Uds.habían afrontado

Condicional perfecto

yohabría afrontado
habrías afrontado
voshabrías afrontado
él/ella/Ud.habría afrontado
nosotroshabríamos afrontado
vosotroshabríais afrontado
ellos/ellas/Uds.habrían afrontado

Futuro perfecto

yohabré afrontado
habrás afrontado
voshabrás afrontado
él/ella/Ud.habrá afrontado
nosotroshabremos afrontado
vosotroshabréis afrontado
ellos/ellas/Uds.habrán afrontado

Congiuntivo

Subjuntivo presente

yoafronte
afrontes
vosafrontes
él/ella/Ud.afronte
nosotrosafrontemos
vosotrosafrontéis
ellos/ellas/Uds.afronten

Subjuntivo imperfecto (-ra)

yoafrontara
afrontaras
vosafrontaras
él/ella/Ud.afrontara
nosotrosafrontáramos
vosotrosafrontarais
ellos/ellas/Uds.afrontaran

Subjuntivo imperfecto (-se)

yoafrontase
afrontases
vosafrontases
él/ella/Ud.afrontase
nosotrosafrontásemos
vosotrosafrontaseis
ellos/ellas/Uds.afrontasen

Pretérito perfecto de subjuntivo

yohaya afrontado
hayas afrontado
voshayas afrontado
él/ella/Ud.haya afrontado
nosotroshayamos afrontado
vosotroshayáis afrontado
ellos/ellas/Uds.hayan afrontado

Pluscuamperfecto de subjuntivo

yohubiera afrontado
hubieras afrontado
voshubieras afrontado
él/ella/Ud.hubiera afrontado
nosotroshubiéramos afrontado
vosotroshubierais afrontado
ellos/ellas/Uds.hubieran afrontado

Altre forme

Imperativo afirmativo

afronta
vosafrontá
él/ella/Ud.afronte
nosotrosafrontemos
vosotrosafrontad
ustedesafronten

Imperativo negativo

no afrontes
vosno afrontes
él/ella/Ud.no afronte
nosotrosno afrontemos
vosotrosno afrontéis
ustedesno afronten

Presente progresivo

yoestoy afrontando
estás afrontando
él/ella/Ud.está afrontando
nosotrosestamos afrontando
vosotrosestáis afrontando
ellos/ellas/Uds.están afrontando

Pretérito indefinido progresivo

yoestuve afrontando
estuviste afrontando
él/ella/Ud.estuvo afrontando
nosotrosestuvimos afrontando
vosotrosestuvisteis afrontando
ellos/ellas/Uds.estuvieron afrontando

Pretérito imperfecto progresivo

yoestaba afrontando
estabas afrontando
él/ella/Ud.estaba afrontando
nosotrosestábamos afrontando
vosotrosestabais afrontando
ellos/ellas/Uds.estaban afrontando

Condicional progresivo

yoestaría afrontando
estarías afrontando
él/ella/Ud.estaría afrontando
nosotrosestaríamos afrontando
vosotrosestaríais afrontando
ellos/ellas/Uds.estarían afrontando

Futuro progresivo

yoestaré afrontando
estarás afrontando
él/ella/Ud.estará afrontando
nosotrosestaremos afrontando
vosotrosestaréis afrontando
ellos/ellas/Uds.estarán afrontando